Adıgüzel, H. Ömer (2000). Eğitim Bilimlerinde (Güzel Sanatlar Eğitiminde) Bir Uzmanlık Alanı Olarak Kültür Pedagojisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi,  Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Bu araştırmanın temel amacı, duyuşsal ve bilişsel alanlara yönelik bir eğitim süreci içindeki kültür pedagojisi alanının kavramsal tanımını yapmak; bu alanın kapsamı içinde yer alan kültürel etkinliklerin, eğitim bilimleri ve güzel sanatlar eğitimbilimi (estetik eğitim) ile olan bağlantılarını ortaya çıkarmak ve kültür pedagojisi alanının Türkiye eğitim sisteminde uygulana bilirliğini akademik programlar ve ders dışı programlar çerçevesinde tartışmaktır. İncelemede kültür kavramına getirilen yaklaşımlar, eğitimbilim açısından kültürün güzel sanatlar eğitimi ile ilişkisi, kültürel etkinlik, kültürel çalışma kavramlar eğitimbilimlerindeki yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. Kültür pedagojisinin, kapsamı, kısa tarihçesi, çalışma alanları, hedef grupları ve uygulama örnekleri açıklanmış, kültür pedagojisinin en geniş uygulama alanlarından olan müze pedagojisi ve çocuk müzeleri kavramları eğitimbilimle ilişkilendirilerek ve çeşitli uygulamalarla açıklanmıştır. Almanya örneğinden yola çıkılarak üniversite düzeyinde akademik programlardan örnekler verilmiş, kültür pedagogunun üniversite düzeyinde nasıl yetiştiği belirtilmiştir.

Akfırat, Fatma Önalan. (2004). Yaratıcı Dramanın İşitme Engellilerin Sosyal Becerilerinin Gelişimine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Bu araştırmanın amacı, yaratıcı drama yöntemi le hazırlanan sosyal beceri eğitimi programının, işitme engelli öğrencilerin ilk tanıştığı kişilere kendisini tanıtma, tanıdığı kişileri başkalarına tanıştırma, bir şey istediği zaman lütfen sözcüğünü kullanma, kendisine yardım edildiğinde teşekkür etme, birisine zarar verince özür dileme, öfkesini başkalarına zarar vermeden ortaya koyma, kendisiyle alay edildiğinde duymazlıktan gelme, başkalarıyla arasında olan farklılıkları konuşarak çözme becerilerini kazanmalarında etkili olup olmadığını araştırmaktır. Bu araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Yapılan veri analizleri sonucunda yaratıcı drama yöntemi ile hazırlanan sosyal beceri eğitimi programının 10-12 yaş işitme engellilerin, "ilk tanıştığı kişilere kendisini tanıtır" ve "Kendisine yardım edildiğinde teşekkür eder" becerilerini öğrenmelerinde etkili olduğu bulunmuştur. Yapılan izleme çalışması sonucunda, bu etkinin sürdüğü tespit edilmiştir. Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği'nden elde edilen toplam puanlara yapılan analiz sonucu; yaratıcı drama yöntemiyle hazırlanan sosyal beceri eğitimi programının, işitme engelli çocukların, genel olarak sosyal becerilerinin gelişmesinde önemli bir faktör olduğu şeklinde yorumlanmıştır.

Akyüzlüer, Fatıma. (2007). İlköğretim 4. Sınıf Öğrencilerinin Müzik Becerilerini Geliştirmede Yaratıcı Dramanın Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

İlköğretim 4.sınıf öğrencilerinin müzik becerilerini geliştirmede drama yönteminin etkisinin olup olmadığını saptayabilmek bu araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Araştırma deneysel niteliktedir. Bu araştırmada, öntest-sontest kontrol gruplu deney deseni kullanılmıştır. Veriler, örneklem grubuna, Şubat, Mart, Nisan 2006 tarihleri arasında iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubuna drama yöntemi ile, kontrol grubuna ise, geleneksel müzik öğretim yöntemlerinden biri olan kulaktan notalı müzik öğretim yöntemi ile müzik dersi verilmiştir.  İstatistik analizler sonucunda, "Yaratıcı Drama Yöntemi'nin geleneksel müzik yöntemine göre anlamlı düzeyde daha etkili olduğu anlaşılmıştır. Oyun ve bedensel hareketler içeren, drama öğretimi uygulamalarıyla müzik dersi gören deney grubunun; geleneksel yaklaşım yöntemiyle müzik dersi gören kontrol grubuna oranla, daha anlamlı sonuçlar ortaya koyduğu gözlemlenmiştir.

Çebi, Ahmet. (1996). Öğretim Amaçlı Yaratıcı Drama Yoluyla İmgesel Dil Becerisinin Geliştirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri, Ankara.

Bu araştırmanın ana amacı, en başta, imgesel dil ile öğretim amaçlı yaratıcı drama arasındaki kuramsal çerçeveyi ve öğretim amaçlı yaratıcı drama yönetimiyle imgesel dil becerisinin kılgısal düzlemde nasıl geliştirileceğini göstermek, biçiminde belirlenmiştir. Gerçekleştirilen uygulamalar sonucu elde edilen araştırma bulguları özetle şöyle sıralanabilir: Birinci uygulamada, kuramsal temellerde sergilenen soyutlama düzeyindeki bazı belirlemelerin yanı sıra, kılgısal düzlemde de yazma eylemini kapsayan bir drama stratejisi esas alınmış ve böylece Öğretim Amaçlı Yaratıcı Drama yöntemine uygulama bağlamında bir belirginlik kazandırılmıştır. İkinci uygulamada, Öğretim Amaçlı Yaratıcı Drama yöntemiyle öğrenim gören uygulama grubunun son-test puan ortalamalarını ön-test puan ortalamalarına göre anlamlı bir artış gösterdiği belirlenmiştir. Geleneksel yöntemlerle öğrenim gören birinci ve ikinci kontrol grubunun da ön-test ve son-test puanları arasındaki farkın anlamlı olduğu ortaya çıkmıştır.

Duatepe, Asuman. (2004). Drama Temelli Öğretimin Yedinci Sınıf Öğrencilerinin Geometri Başarısına, Van Hiele Geometrik Düşünme Düzeylerine, Matematiğe ve Geometriye Karşı Tutumlarına Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Bu çalışma drama temelli öğretimin, geleneksel öğretim yöntemiyle karşılaştırıldığında yedinci sınıf öğrencilerinin geometri (açılar ve çokgenler; ve daire ve silindir) başarılarına, bu başarıların kalıcılığına, Van Hiele geometrik düşünme düzeylerine, matematiğe ve geometriye karşı tutumlarına etkisini araştırmayı; öğrencilerin dramanın öğrenmelerine, arkadaşlık ilişkilerine ve kendilerine ilişkin farkındalıklarına, öğretmen ve öğrenci rollerine etkisi hakkındaki görüşlerini almayı ve uygulama sırasında sınıfta bulunan öğretmenin drama temelli öğretimle ilgili görüşlerini almayı amaçlamıştır. Çalışma bir devlet okulunda bulunan üç yedinci sınıf üzerinde 2002 - 2003 öğretim yılında gerçekleştirilmiş, 30 ders saati (yedi buçuk hafta) sürmüştür. Veri toplamak amacıyla, açılar ve çokgenler; çember ve daire, başarı testleri, van Hiele geometrik düşünme düzeyi testi, matematik ve geometrik tutum ölçeği ve görüşmeler kullanılmıştır. Elde edilen niceliksel veriler, yapılan iki çoklu kovaryans analizi ile incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre gruplar arasında açılar ve çokgenler; çember ve daire başarı testleri, bu başarıların kalıcılığı testi, Van Hiele geometrik düşünme düzeyleri testi, matematik ve geometri tutum ölçeklerinden alınan puanlara göre deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur.

Durmuş, Emine. (2006). Yaratıcı Drama İle Bütünleştirilmiş Grupla Psikolojik Danışmanın Üniversite Öğrencilerinin Utangaçlık Düzeylerine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Bu araştırmada, yaratıcı drama ile bütünleştirilmiş grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin utangaçlık düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırmada deney grubunun (17 denek) yanında, Hawthorne etkisini kontrol etmek için plasebo kontrol grubu (17 denek) kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen yaratıcı drama ile bütünleştirilmiş utangaçlık programı, ağırlıklı olarak bilişsel-davranışçı yaklaşımı temel alarak, rol oynama, canlandırma, doğaçlama gibi yaratıcı drama tekniklerine dayalı olarak hazırlanmıştır. Araştırmanın sonucunda deney grubunda yer alan öğrencilerin kontrol grubundaki öğrencilere kıyasla utangaçlık düzeylerinin anlamlı düzeyde azaldığı görülmüştür.

Gürol, Aysun. (2002). Okulöncesi Eğitim Öğretmenleri İle Okulöncesi Öğretmen Adaylarının Eğitimde Dramaya İlişkin Kendilerini Yeterli Bulma Düzeylerinin Belirlenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Bu araştırmanın amacı, okulöncesi öğretmenleri ile okulöncesi öğretmen adaylarının eğitimde dramaya ilişkin görüş ve niteliklerinin düzeyini belirlemektir. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, drama konusunda hizmet içi eğitime katılan öğretmenler, okulöncesi öğretmenliği programındaki son sınıf öğrencileri ile bu programda görev yapan öğretim elemanları oluşturmaktadır. 377 öğretmen, 514 öğrenci ve 22 öğretim elemanından elde edilen veriler işleme alınmıştır. Uygulamaya ilişkin sonuçlara bakıldığında Öğretmenlere göre; Drama öğretmeni; hizmet içi, lisans ve lisansüstü yollarla yetiştirilmelidir. Fiziksel yetersizlik, uygulama eksikliği ve araç-gereç temini/üretimi en çok karşılaşılan sorunlardır. Hizmet içi eğitimin sayısı, süresi, içeriği artırılmalı; düzenli, planlı ve çeşitli merkezlerde olmalıdır. Öğretmen adaylarına göre; Öğretim elemanları, drama eğitimi konusunda yeterlidir. Programda drama dersi gereklidir. Saati ve kredisi azaltılmamalıdır. Fakültedeki drama dersini; drama alanında yetişenler, tiyatro eğitimi alanlar, anaokulu ve sınıf öğretmenleri vermelidir. Öğretim elemanlarına göre; Drama dersi aşamalı olarak iki ders şeklinde olmalıdır. Drama konusunda lisansüstü programlarının sayısı artırılmalı ve buradan yetişenler drama dersini vermelidir. Drama dersinin, özellikle içeriği geliştirilmelidir. Fiziksel ortamlar iyileştirilmeli, araç-gereç üretimi ve temini kolaylaştırılmalıdır. Eğitsel Dramanın Niteliklerine İlişkin Sonuçlar: Öğretmenler, dramanın niteliklerini "çok/oldukça" düzeyde bilip uygularken, "tamamen" düzeyinde gerekli görmekteler. Öğretmenlerin üniversite değişkenine göre nitelikleri bilme ve uygulama düzeyleri arasında anlamlı fark yok iken, gerekli görme düzeyleri arasında anlamlı fark vardır. Öğretmenlerin hizmet süresi değişkenine göre nitelikleri bilme, uygulama ve gerekli görme düzeyleri arasında anlamlı fark yoktur. Öğretmenlerin drama dersi alma değişkenine göre nitelikleri bilme düzeyinde fark varken, uygulama ve gerekli görme düzeylerinde anlamlı bir fark yoktur. Öğretmenlerin görev yaptığı okul tipi değişkenine göre nitelikleri bilme, uygulama ve gerekli görme düzeylerinde anlamlı bir fark yoktur. Öğretmenlerin görev yaptığı okulun sosyo-ekonomik düzeyi değişkenine göre nitelikleri bilme ve gerekli görme düzeyleri arasında anlamlı fark vardır.

Kamaraj, Işık. (  ). Sosyal Beceri Derecelendirme Ölçeği'nin Türkçeye Uyarlanması ve Beş Yaş Çocuklarının Atılganlık Sosyal Becerisi Kazanmalarında Eğitici Drama Programının Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Bu çalışma, "Sosyal Becerileri Derecelendirme Ölçeği'nin Öğretmen Formu ve Anne-Baba Formu'nun Okul Öncesi Dönem (4-6 yaş Arası) için Türkçe'ye uyarlaması" ve "beş yaş çocuklarının atılganlık sosyal becerisini kazanmalarında eğitici drama programının etkisi"ni araştırmak amacıyla planlanmıştır. Sosyal Beceri Derecelendirme Ölçeği'nin Öğretmen Formu ve Anne-Baba Formu'na ilişkin veriler; İstanbul ili, Anadolu Yakası; Kadıköy, Maltepe, Üsküdar ilçeleri ve Avrupa Yakası; Bakırköy Küçükçekmece, Fatih ilçelerindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi-özel toplam 58 okuldaki, 4-6 yaş grubunda, 2001-2002, 2002-2003 eğitim-öğretim yıllarında öğrenim gören toplam 756 öğrencinin anne-babası ve 148 öğretmeninden elde edilmiştir. Deney çalışmasından elde edilen sonuçlara bakıldığında; deney grubunun kontrol grubuna oranla istatistiksel olarak daha başarılı olduğu ve beş yaş grubu çocuklarının atılganlık sosyal becerisini kazanmalarında hazırlanan eğitici drama programının etkili olduğu bulunmuştur.  

Kavak, Nusret. (2004). Lise II. Sınıf Öğrencilerini Çözünmeme Konusundaki Kavramsal Başarı Ve Algılamalarına, İlgi ve Tutumlarına Yapılandırıcı Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Rol Oynama Öğretim Yönteminin Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Ankara.

Bu çalışmanın amacı lise 2. sınıf öğrencilerin çözünme konusunu kavramalarına yapılandırıcı öğrenme teorisine dayanan rol yapma öğretim metodunun etkisini geleneksel öğretim yöntemi ile karşılaştırarak incelemektir. Bu çalışma, 2001-2002 Öğretim Yılında Ankara Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı 50. Yıl lisesinde aynı öğretmen tarafından öğretim verilen iki farklı fen şubesinden 43 öğrenci ve M. Rüştü Uzel Kimya Meslek Lisesinde Öğrenim gören bir fen Şubesinden 23 öğrenci olmak üzere toplam 66 lise II. sınıf öğrencisi ile yapılmıştır. Bu şubelerden ikisi kontrol grubu, biri ise deneysel grup olarak isimlendirilmiş, kontrol gruplarında çözünme konusu geleneksel öğretim yöntemi ile işlenirken, deneysel grupta yapılandırıcı öğrenme yaklaşımına dayalı rol oynama öğretim yöntemi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda yapılandırıcı öğrenme teorisine dayana rol yapma ile öğrenim gören lise 2. sınıf öğrencilerinin çözünme konusundaki kavram testinden aldıkları puanların ortalamasının geleneksel öğretim yöntemi ile öğretim gören öğrencilerin ortalamasından anlamlı olarak daha iyi olduğu, daha az yanlış kavramaya sahip oldukları, kavramları daha doğru bir şekilde ilişkilendirdikleri, daha çok anlamlı öğrenme gerçekleştirdikleri bulunmuştur.

Okvuran, Ayşe. (2000). Yaratıcı Dramaya Yönelik Tutumlar. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.

   Yaratıcı Dramaya Yönelik Tutumları ölçmeyi amaçlayan bu araştırma kuramsal ve uygulamalı iki temel bölümden oluşmaktadır. Kuramsal bölüm dramanın doğası, dramanın doğasının öğeleri, dramada yeni yaklaşımlar, drama öğretmeninin niteliği, drama ve tutum ilişkisi bölümlerinde. Uygulama bölümü ise araştırmanın yöntem ve uygulama süreçlerinden oluşmaktadır. Drama öğretmeni yetiştirmede Kanada ve Almanya'dan örnekler ve drama ders programında ise İngiltere ve İskoçya'da örnekler verilmiştir. Dramanın doğasının başlıca öğeleri metaxis, içerik/öykü, doğaçlama, drama öğretmeni ve drama olarak belirlenmiştir. Drama tutum ilişkisinde ise dramayı öğrenmenin, tutumları etkilediği araştırmanın tutum objesinin dramanın kendisi olduğu vurgulanmıştır. Araştırmanın temel amacı drama eğitimi alan bireylerin dramaya yönelik tutumlarını ölçmektedir. Drama eğitimlerine katılan bireylerin, eğitim sonunda yaptıkları yazılı, açık uçlu değerlendirme formlarından yola çıkarak Yaratıcı Drama Tutum Ölçeği geliştirilmiştir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmasında Temel Bileşenler Analizi ve Varimax Dik Döndürme teknikleri kullanılarak ölçeğin tek boyutlu olup olmadığına bakılmış ve üç boyutlu olduğuna karar verilmiştir. Ölçeğin boyutları; dramaya yönelik genel tutumlar, bireyin kendilerine yönelik tutumları ve dramaya yönelik eleştirel tutumlardır. Araştırmaya 20-65 yaş arası 240 yetişkin drama eğitimi almış olan bireyler katılmıştır. Araştırmada grubun niteliğini belirlemek üzere bilgi formu ve 45 maddelik Yaratıcı Drama Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma grubunun eğitim düzeyi, meslek, dramada alınan kurslar ve drama seminerlerine katılma durumuna göre dramaya yönelik genel tutumları, kendilerine yönelik tutumları ve dramaya yönelik eleştirel tutumları arasında fark olup olmadığına bakılmıştır.

Ömeroğlu, Esra. (1990). Anaokuluna Giden Beş-Altı Yaşındaki Çocukların Sözel Yaratıcıklarının Gelişimine Yaratıcı Drama Eğitiminin Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

"Anaokuluna Giden Beş - Altı Yaşındaki Çocukların Sözel Yaratıcılıklarının Gelişimine Yaratıcı Drama Eğitiminin Etkisi" başlıklı araştırmasında yaratıcı dramanın anaokuluna giden beş - altı yaşındaki çocukların sözel yaratıcılıklarının gelişimine etkisi olup olmadığını belirlemek amacıyla 80 çocuk üzerinde çalışmıştır. Araştırmanın sonucunda yaratıcılık yeteneğinin kişide doğuştan var olduğu, uygun çevre koşullarında ve ortamda eğitimle geliştiği ve günümüzde çok önemli bir eğitim modeli olan yaratıcı dramanın çocukların yaratıcılık eğitiminin geliştirilmesinde kullanılması gerekliliği üzerinde durulmuştur. 

Öztürk, Ali. (1997). Tiyatro Dersinin Öğretmen Adaylarındaki Sözel İletişim Becerilerine Etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi,  Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Bu araştırma öğretmen adaylarının sözel iletişim becerilerinin geliştirilmesinde, yaratıcı dramadan yararlanılarak işlenen tiyatro dersinin geleneksel olarak işlenen tiyatro dersine göre daha etkili olup olmadığını sınamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öğretmen adaylarının sözel iletişim becerileri sesletim, anlamlandırma, bürünsel özellik ve sözel olmayan iletişim becerilerini kullanmaları konusunda sınanmıştır. Araştırma 1996-1997 öğretim yılında Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesinin sekiz programında tiyatro dersi alan 72 öğretmen adayı ile gerekleştirilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının oluşturulmasında yansız atama yöntemine başvurulmuştur. Araştırmanın gerçekleştirilmesi için gereksinme duyulan verileri toplamak üzere sözel iletişim becerilerinin sınanması amacıyla araştırmacı tarafından bir gözlem formu geliştirilmiştir. Gözlem formuna uzmanların görüşleri doğrultusunda son biçimi verildikten sonra geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. Gözlem formu sesletim, anlamlandırma, bürünsel özellikler ve sözel olmayan iletişim olmak üzere dört ana bölüme ayrılarak on dört maddeden oluşmaktadır. Bu ölçme aracı deney ve kontrol gruplarına öntest ve sontest olarak uygulanmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda deney grubuyla tiyatro dersi yaratıcı dramadan yararlanarak işlenmiş, kontrol grubuna ise tiyatro dersi geleneksel olarak verilmiştir. Deney grubuyla işlenen tiyatro dersinin aynı zamanda bir izlencesi oluşturulmuş, dersler bu izlence kapsamında işlenmiştir. Bu uygulama 25 hafta sürmüş, uygulama sonucunda her gruba sontest uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubuna ilişkin öntest ve sontest puanları elde edildikten sonra verilerin çözümlenmesi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar şunlardır:

1. Sözel iletişim becerilerinin geliştirilmesinde yaratıcı dramadan yararlanarak işlenen tiyatro dersine katılan deney grubu ile geleneksel olarak işlenen tiyatro dersine katılan kontrol grubu arasında, deney grubu lehine anlamlı bir fark vardır.

2. Sesletim becerilerinin, anlamlandırma becerilerinin, bürünsel sesbilim becerilerinin, sözel olmayan iletişimden yararlanma becerilerinin geliştirilmesinde yaratıcı dramadan yararlanarak işlenen tiyatro dersine katılan deney grubu ile geleneksel olarak işlenen tiyatro dersine katılan kontrol grubu arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark vardır.

Sağlam, Tülin. (1997).  Eğitimde Drama ve Türk Çocuklarının Ritüel Nitelikli Oyunlarının Eğitimde Dramada Kullanımı. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

"Eğitimde Drama ve Türk Çocuklarının Ritüel Nitelikli Oyunlarının Eğitimde Dramada Kullanımı" konulu doktora tezinde ‘dramatik eğitim' olarak adlandırılan eğitimde drama yönteminin, tarihsel gelişimi boyunca farklı kuramlara göre farklı adlar aldığı üzerinde durulmuş ve ortaya çıkış sırasına göre bu kuramlar ve yaratıcıları incelenmiştir. Farklı kültürlerde görülen ritüellerden ve bunların dramatik niteliklerinden söz edilmiştir. Ritüel nitelikli Türk çocuk oyunlarının incelenmesi ve oyunlardan yola çıkılarak verilecek bir drama eğitiminin kültür aktarımı açısından yararlı olacağı düşünülmüştür.

Uşaklı, Hakan. (2006). Drama Temelli Grup Rehberliğinin İlköğretim V. Sınıf Öğrencilerinin Arkadaşlık İlişkileri, Atılganlık Düzeyi ve Benlik-Saygısına Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Bu çalışmada, drama temelli grup rehberliğinin ilköğretim V. Sınıf öğrencilerinin arkadaşlık ilişkilerine, atılganlıklarına ve benlik saygılarına olan etkisi incelenmiştir. Deneysel olarak desenlenen bu çalışmada deney, plasebo ve kontrol olarak üç grup belirlenmiştir. Ön test, son test ve izleme testi seklinde üç ölçüm yapılmıştır. Bu çalışmanın örneklemini, 2004-2005 öğretim yılı İzmir İli Buca İlçesi Ege İhracatçıları Birliği İlköğretim Okulundaki besinci sınıf şubeleri arasından okul idaresinin önerisiyle bir şube deney, bir şube plasebo ve bir şube kontrol grubu oluşturmaktadır. Çalışmanın bulguları, drama temelli grup rehberliği programının ilköğretim V. sınıf öğrencilerinin arkadaşlık ilişkilerini değiştirerek ve atılganlıklarını artırarak etkilediği ve bu etkinin kalıcı olduğu ancak benlik saygılarını artırmada herhangi bir etkisinin olmadığını ortaya koymaktadır. Öğrencilerin arkadaşlık ilişkilerindeki değişim sosyometri testinde sınıfın tek yapıdan yaygın yapıya dönüşmesiyle oluşmuştur. Öğrencilerin atılganlık düzeylerinin artması ise saldırgan ve çekingen davranışlarının azalmasıyla oluşmuştur.

Üstündağ, Tülay. (1997). Vatandaşlık ve İnsan Hakları Eğitimi Dersinin Öğretiminde Yaratıcı Dramanın Erişiye ve Derse Yönelik Öğrenci Tutumlarının Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

İlköğretim sekizinci sınıfta okutulmakta olan Vatandaşlık ve İnsan Hakları Eğitimi dersinde yer alan "Hürriyetçi Demokrasimizde Temel Hak ve Ödevlerimiz" ünitesinin öğretiminde yaratıcı dramanın öğrencilerin erişilerine ve derse yönelik tutumlarına etkilerini doktora tezinde araştırmış ve yaratıcı drama yönteminin uygulandığı deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunmuştur.

Yüksel, Reyhan. (2005). Drama Destekli Öğretim Modeli'nin Plastik Sanatlar Temel Tasarım Edinimlerinin Transferlerine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Plastik sanatlar eğitiminde, Güzel Sanatlar Fakülteleri ve Eğitim Fakülteleri Resim-İş Öğretmenliği bölümlerinin; birinci sınıfında öğrenciye Temel Tasarım dersi verilmektedir. Araştırmanın problemi, öğrencilerin Temel Tasarım dersinde edinimlerini üst sınıflardaki uygulamalara istenilen yeterlilikte transfer edememeleridir. Probleme çözüm olarak Drama Destekli Öğretim Modeli (DDÖM) geliştirilmiş ve önerilmiştir. DDÖM ile temel tasarım öğelerinin, sanatsal uygulamalara transferi amaçlanmıştır. Bu amaçla tasarım ve görsel okumayı daha aktif ve anlaşılabilir bir duruma getirmek için tasarım öğelerini zihinsel bir araç olarak görme ve başvurma yaklaşımı izlenmiştir. Dramatik eğitim aracılığıyla, tasarım öğelerinin teknik öğretilerden çıkarılması ve duygusal yaklaşımla bütünleştirilen bir eğitim öğretim ortamı oluşturmaya çalışılmıştır. Bu yaklaşımla önce görsel sanatlarda, sanatsal çalışmanın görsel dilde okunması, tasarımın evrenselliği sonra tasarım öğelerinin biçim içerik; üslup; sanat kuramları ve sanat akımları bağlamında yapılandırılabileceği yönünde zihinsel açılımlar sağlanmaya çalışılmıştır. DDÖM, Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü (Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı) öğrencilerinde sınanmıştır. DDÖM'nin, öğrencilerine atölye tasarım becerilerine ve görsel okuma becerilerine etkisi ölçülmüş; söz konusu becerileri geliştirmede modelin etkili olduğu bulgulanmıştır.

Projenin konusu özsaygı ve yalnızlık duygusudur. Yetiştirme yurdunda kalan gençlerin yaratıcı drama yöntemi ile özsaygı düzeyini ve yalnızlık duygusuyla başetme düzeyini yükseltmek bu projenin ana amacıdır. Bu amaçla projede, 15 Mayıs – 23 Temmuz 2006 tarihleri arasında SHÇEK Seyranbağları Kız Yetiştirme Yurdu’ nda kalan 13 – 18 yaş arası çocuklarla gerçekleştirilmiştir. Proje 16 oturumdan oluşmuştur. Projeye katılanlara, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Rosenberg Özsaygı Ölçeği ve Hacettepe Kişilik Envanteri Sosyal İlişkiler Alt Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler analiz edilerek yorumlanmıştır. 

Ankara ili Haymana ilçesi Evliyafakı köyü Evliyafakı İlköğretim Okulu’nda, bu okulda okuyan 8/A sınıfı öğrencileri ile (13 – 14 yaşları arasında 9 kız, 7 erkek olmak üzere toplam 16 öğrenci) Şubat – Mayıs 2006 tarihleri arasında, her oturum 13.20  - 14.50 arasında 80 dakika olup, 6 oturum yapılarak gerçekleştirilmiştir. Bu projenin amacı, yaratıcı drama yöntemini kullanarak, Ankara Haymana Evliya Vakfı İlköğretim Okulu 8/A sınıfı kız öğrencilerinin, okula devamını sağlamaktır.

Yaratıcı drama uygulamaları ile yazınsal değeri olan ürünler ortaya çıkarmak ve öğrencilerde yazmaya karşı istek uyandırmak projenin genel amacını oluşturmaktır. Çalışma konusu olarak “bavul” sözcüğünden yola çıkılmıştır. “Bavul” sözcüğünün seçilmesinin nedeni, sözcüğün somut bir nesne olması ve tüm öğrenciler için bir anlam ifade etmesidir. Bir nesne olarak bavul, yaşamımızın mutlaka bir anında yer almaktadır. Tüm öğrencilerin bu nesne ile ilgili bir yaşantılarının olduğu öngörülmüştür. “Bavul” sözcüğünün birçok çağrışıma yol açacağı varsayılarak projeye başlanmıştır. Projede 9 – 10 yaş grubu 10 kız, 4 erkek toplamda 14 öğrenci yer almıştır. Her oturum, 75’ er dakika olup, çalışma 21.09.2004 – 09.11.2004 tarihleri arasında toplam yedi oturum olarak gerçekleştirilmiştir.

Ankara ili Güdül ilçesindeki Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı Güdül İlköğretim Okulundaki 32 öğrencisi bulunan 5/A sınıfında, altı hafta içinde uygulamayı bitirmiştir. Planı uygulamak için 2004 – 2005 öğretim yılı Eylül – Ekim ayları öğretim yılı başlangıcı olması nedeni ile tercih edilmiştir. Projenin genel amacı, ilköğretim I. kademede, sınıf içi kuralların belirlenmesinde yaratıcı drama yöntemini kullanmak ve kural belirlemede öğrenci katılımını sağlamaktır.

 Bu çalışmada ilk ve orta dereceli okullarda görev yapan öğretmenlere eğitim yöntemi ve sanat eğitimi alanı olarak yaratıcı dramanın tanıtılması amaçlanmıştır. Çalışma atölye çalışması olarak yapılmış olup, Keçiören İlçesi’nde görev yapan öğretmenleri kapsamaktadır. Çalışmalar Keçiören İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından Temel Düzey Yaratıcı Drama Kursu olarak düzenlenmiş, kursa 18 öğretmen katılmıştır. Kurs süresi boyunca Yaratıcı Dramanın teknikleri, derslerde yöntem olarak kullanımı ve sanat alanları ile ilişkisi öğrencilere atölye çalışması ile verilmiştir. Çalışmada kullanılan sanat alanlarından araç olarak yararlanılmıştır. Temel düzeyde yaratıcı dramanın tanımı, aşamaları ve temel yüzeye yönelik olan teknikleri atölye çalışması olarak kursa katılan öğretmenlere verilmiştir. Çalışmada öncelikle öğretmenlerin kendi yaratıcılıklarını geliştirmeleri hedeflenmiştir. Kurs boyunca yapılan değerlendirmeler liderin gözlemleri ve kurs sonunda yapılan anket sonucunda yaratıcı drama temel düzey kursunun amacına ulaştığı görülmüştür. 

Proje yaratıcı drama tecrübesi olan, Polis Akademisi 3. sınıf öğrencilerine yönelik bir çalışma olup 20 kişilik bir öğrenci grubuna Polis Akademisi yaratıcı drama dershanesinde haftada bir gün üçer saat olmak üzere toplam yedi hafta uygulanacaktır. Bu projenin amacı ülkemizde iç güvenliği sağlamakla sorumlu olan Emniyet Teşkilatına yönetici/amir yetiştiren kurum olan polis Akademisi 3. sınıf öğrencilerine yaratıcı drama yöntemi ile empati becerisini geliştirmeyi sağlamaktır. Bu bağlamda programa katılanlara, kişilere ön yargılı davranmamayı, aynı zamanda yaratıcılık ve konuşma becerilerini geliştirmeyi, olayları farklı bakış açılarından görebilmeyi ve değerlendirebilmeyi amaçlamaktadır.

Proje, Yaratıcı drama yaşantısıbulunmayan üniverste öğrencileri ile temel drama çalışmaları yaparak dramayı tanımalarını sağlamayı amaçlamıştır. Çalışmanın sonunda, katılımcıların, çalışmalarda kullanılan drama ve tiyatro tekniklerini oluşturulan ürünlerde sıkça kullandıkları gözlenmiştir.

Bu proje 02 – 08 Aralık 2002’de 4. Avrupa Gençlik Festivali’nde yer alması düşünülerek hazırlanmıştır. Sokaktaki insana sanatın bir dili ile yaklaşarak sanatı yaşam ile buluşturmayı amaçlamıştır. Festival çerçevesinde “Sokakta Dramatik Etkinlikler Atölyesi” olarak yer alacak bu projede on çalışma programı yer almaktadır. İlk beş çalışma festivale atölye çalışması için başvuran 10 – 15 katılımcı ile yapılmıştır. Katılımcılar Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde gerçekleştirilmiş ve çalışmalarda güven, uyum, ritim, denge, iletişim, etkileşim, empati, vb. egzersizlerin yanı sıra müzikten, fotoğraftan, objeden vb. yola çıkarak doğaçlamalar yapılmıştır. İlk beş çalışmanın ardından değerlendirme toplantısı ile yapılan çalışmalar değerlendirilmiş ve diğer beş çalışma için görev ve rol dağılımı yapılmıştır. İkinci beş çalışma; Yüksel Caddesi, Kuğulu Park, Karum İşhanı önü, Anadolu Medeniyetler Müzesi bahçesi ve Ankara Saklıkent Müzikholünde yapılmıştır. Sevgi, çevre bilinci ve ekoloji, açlık, tarih ve savaş, sokaktaki etkinliklerin temalarıdır. Sokakta yapılacak etkinliklerde kukla, pantomim, dans, doğaçlama gibi bir çok tekniğe yer verilmiştir.

Proje Etlik Anadolu Kız Meslek Lisesi’nin 1., 2. ve 3. sınıf öğrencileriyle yapılmıştır. 20 kişilik öğrenci grubu ile Etlik Anadolu Kız Meslek Lisesi’nin çok amaçlı salonunda Ekim 2006 – Ocak 2007 tarihleri arasında toplam 16 haftalık uygulama yapılmıştır. Bu projenin amacı, lise öğrencileriyle ahlak felsefesi kavramlarına dayanan yaratıcı drama çalışmaları yapılması ve yaratıcı drama yöntemi ile işlenen felsefe kavramlarının öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerine etkilerinin incelenmesinden oluşmaktadır.     

Yaratıcı drama yaşantılarına sahip öğrencilerin, tiyatro etkinlikleri ile, yaratıcılıklarını geliştirebilecekleri, tiyatro sanatını tanıyabilecekleri, kendilerini, oyun ve canlandırma yolu ile ifade edebilecekleri ortamlar yaratmak amaçlanmıştır. Toplam 14 hafta olarak planlanan çalışmalara, 7., 8., 9., 10., haftalarda ikişer saatten oluşan ek çalışmalar yapılmıştır. Çalışmalar 26.02.2002 – 31.05.2002 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Ankara Türk – İş Blokları İlköğretim Okulu, 3/A, 3/B, 4/A, 4/B sınıfları öğrencileri projenin çalışma grubunu oluşturmaktadır. Grup üyeleri 14 haftalık temel drama yaşantısına sahip öğrencilerden oluşmaktadır. Öğrencilere eğitim-öğretim yılının birinci döneminde gerçekleştirilen temel drama çalışmalarında, etkileşim ve iletişim, güven ve duyu, dikkat ve algı, rol oynama ve doğaçlama konuları ele alınmıştır. Projenin gerçekleşebilme olasılığı açısından öğrencilerin drama yaşantılarına sahip olmaları önemli bir etken olarak görülmektedir.

Bilindiği gibi, 1998 – 1999 eğitim-öğretim yılından itibaren YÖK Başkanlığı tarafından eğitim fakültelerinde yeniden yapılanmaya gidilmiştir. Bu çalışmada eğitim fakültelerinin sınıf öğretmenliği programında, 1998 – 1999 eğitim öğretim yılından beri, uygulamada olan “ilköğretimde drama” dersinin Türkiye’deki durumu irdelenmeye çalışılmıştır. Proje kapsamında Türkiye genelinde eğitim fakültelerinin sınıf öğretmenliği programlarında “ilköğretimde drama” dersini veren öğretim elemanları, bu öğretim elemanlarının alandaki yeterlilikleri, ders hakkında genel bilgileri, öğrenci yaklaşımları ve ders hakkındaki görüşleri belirlenerek mevcut durum tespitinin yapılması planlanmıştır. Görüşme tekniği, anket tekniği, veri inceleme ve değerlendirme tekniği, belge tarama tekniği ve yazışma teknikleri kullanılarak araştırma tamamlanmıştır.

Bu araştırma, yaratıcı dramanın; öğrencilerin dinleme, yardım isteme, şikayet etme, başkalarını ikna etme, başkalarının duygularını anlama, övme, kavgadan uzak durma, oyun sonrası centilmenlik becerilerine etkisini gözlemlemek amaçlanmıştır. Bunun için Afyonkarahisar ili Gazlıgöl beldesindeski Gazlıgöl İlköğretim Okulu’nun 13’ü kız, 12’si erkek 25 kişilik 3/A sınıfında 8 haftalık bir uygulama yapılmıştır. Bu araştırma için sosyal becerilerinin değerlendirilmesinde kullanılan pek çok teknikten gözlem tekniği tercih edilmiştir. Öğrenciler doğal ortamları ve sınıf çalışmaları içinde gözlemlenmiştir. Bir dönemlik gözlem sonucunda öğrencilerde teşekkür etme, izin isteme, özür dileme gibi sosyal becerilerinin var olduğu görülmüştür. Öğrencilerin dinleme, şikayet etme, yardım isteme, kavgadan kaçınma, başkalarını ikna etme, başkalarının duygularını anlama, övme, oyun sonrası centilmenlik gibi sosyal davranışlara ise sahip olmadıkları gözlemlenmiştir. Araştırmada bu davranışların hedef olarak alındığı 3x40 dakikalık 8 haftalık program hazırlanmıştır. Programın uygulamasına başlamadan önce grubun yaratıcı drama geçmişi olmadığından yönteme alışmaları, tekniklerle tanışmaları amacıyla pantomim, ikili doğaçlama çalışmaları yapılmıştır. Yetersizlikler dolayısıyla çalışma mekanı olarak öğrencilerin kendi sınıfları kullanılmıştır. Bu da programı teknik kullanımı açısından kısıtlamıştır. 

           
Bu çalışmanın amacı, ilköğretim 5. sınıfa giden öğrencilerin yaratıcı drama yaşantıları yoluyla otizm ve otistik bireyler hakkında anlayış geliştirmeleridir. Projenin katılımcılarını Ankara ili Çankaya ilçesi Timur İlköğretim Okulu 5/B sınıfından 10 öğrenci oluşturmuştur. Çalışma süresi toplam 20 atölyedir. Atölyeler Salı ve Perşembe günleri 12.30 – 13.30 saatleri olmak üzere haftada iki kere yapılmıştır. Proje çalışmaları Aralık 2007 ile Nisan 2007 tarihleri arasında yürütülmüştür.

Yazar Elif Temuçin’in “Nuh’un Gemisinde Piknik”, adlı oyunundan yola çıkılarak oluşturulan proje, Türkiye’de yeni ile eski arasında sıkışan genç nesillerin, ana ve babalarının da etkili uyaranlarıyla; farklılıklara tahammülü olmayan, hoş görüsüz, çevreye ve topluma duyarsız bireyler olarak yetişmeleri olgusu üzerine odaklanmıştır. Bu çalışma; İlköğretim Birinci Kademe 2. Sınıf Yaratıcı Drama dersini seçen öğrencilerle yaratıcı drama yöntemini kullanarak bir oyun oluşturulmasını içermiştir. Araştırmanın denekleri 2005-2006 öğretim yılı Ankara/Çankaya İlçesi Özel Yüce İlköğretim Okulu 2/C, 2/B, 2/D sınıflarında yaratıcı drama dersini seçen öğrenciler oluşturmuştur.

Yaratıcı Drama Yoluyla Atılganlık Eğitiminin amacı sosyal yönden yaşıtlarına göre daha içe dönük, yalnız ve çekingen öğrencilerin yaşayarak öğrenme yoluyla atılgan davranışlar kazanmaları sağlamaktır. Yaratıcı Drama Yoluyla Atılganlık Eğitimi Projesi Ankara Özel Tevfik Fikret İlköğretim Okulu Rehber Öğretmeni olan araştırmacı tarafından yapılmıştır. Çekingen oldukları düşünülen 15 6. ve 7. sınıf öğrencisi ile bu çalışma yürütülmüştür.  

Bu proje, öğrencilerin sınırlarını liderin belirlediği bir doğaçlama tiyatro performansı sergileyebilecek duruma getirilmesini sağlaması hedeflenerek hazırlanmıştır. Proje, haftada 4 saat ve 4 haftadan oluşan atölye çalışmasıdır. Projenin uygulama aşaması 18 Nisan tarihinde başlayıp, 19 Mayıs 2005 tarihinde bitmiştir. Performans gösterisi 16 Mayıs günü gerçekleştirilmiştir. Proje, İstanbul Özel Tarhan Koleji’nde yapılmıştır. Katılımcılar, Özel Tarhan Koleji’nde öğretim gören sekizinci ve dokuzuncu sınıf toplam on kişilik öğrenci grubudur.

Proje grubu Ankara Fen Lisesi 9. sınıf öğrencilerinden seçilmiştir. 9. sınıfa devam eden 96 öğrenciye “özsaygı ölçeği” uygulanmıştır. Ölçekten düşük puan alan 20 öğrenci projenin çalışma grubunu oluşturmuştur. Öğrencilere özsaygı ile ilgili bilgi vererek envanterden aldıkları sonuçlar yazılı olarak bildirilmiştir. Bu 20 öğrenciden 12’si Yaratıcı Drama çalışmalarına devam etmiştir. Yaratıcı drama çalışmaları 6 hafta sürecinde, haftada bir gün okul çıkışlarında 45 dakikalık 2 ders saati süresince yapılmıştır. Oturumlar öğrencilerin özsaygı düzeylerini yükseltecek etmenler göz önüne alınarak planlanmıştır.

 “Yeni Oluşturulan Takımlarda Takım Bilincinin ve Performansının Geliştirilmesinde Yaratıcı Dramanın Kullanılmasına Yönelik Uygulama Planı” projesinin amacı, yeni oluşturulan takımlarda, bireylerde, birlikte hareket etme, birbirine güvenme ve iletişim becerilerini geliştirerek, takım olma bilincini ve takım ruhu kazandırarak örgütsel hedefleri gerçekleştirme yoluna takım performansını arttırmaktır. Proje 6 gün ve her gün 50’şer dakikalık 4 oturum olmak üzere planlanmıştır. Proje, yeni oluşturulan takımlar düşünülerek hazırlandığı için, ilk iki günkü çalışmalar, yaratıcı dramaya ve takım performansının geliştirilmesine yönelik çalışmalara hazırlık aşaması olarak düşünülmüştür. Diğer dört günde takım bilincinin ve performansının geliştirilmesine yönelik çalışmalar yer almıştır. Özel işletmelerde takımlar olarak örgütlenmiş ve belli bir iş hedefini gerçekleştirmek üzere bir araya getirilen gruplar bu çalışmanın hedef kitlesini meydana getirmektedir.

Çok yönlü zeka ve yaratıcı dramanın ilke ve özelliklerinden yola çıkılarak, yapılandırmacı yaklaşımla olan ilişkilerini belirleme amacıyla yapılan bu proje, ilköğretim programında yer alan bazı derslerin kazanımlarına yönelik örnek uygulamalarla desteklenmiştir. Bu proje; Özel Ankara Maya İlköğretim Okulunun drama odası ve dersliklerinde aşağıda belirtilen gruplarda 2006 – 2007 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde uygulanmıştır. Proje, haftada 1 – 2 saat olmak üzere toplam 14 ders saati süren bir zaman diliminde uygulanmıştır. Projede yaratıcı drama yöntem ve daha çok doğaçlama ile rol oynama gibi teknikler kullanılmıştır. Proje ile Yapılandırmacı Yaklaşım, Çok Yönlü Zeka ve Yaratıcı Drama arasındaki ilişkilerin gözetilerek yapılandırıldığı ve dersler ile belirlenen kazanımlara daha kolay ulaşılabileceği öne sürülmüştür.

Proje Ankara ili TED Ankara Koleji Vakfı Özel İlköğretim Okulu’nda bu okulda okuyan 5/N sınıfı öğrencileri (20 erkek, 12 kız, toplamda 32 öğrenci) ile 15 Nisan 2002 – 13 Haziran 2002 (8 hafta, 9 oturum, toplam 28 ders saati) tarihleri arasında yaratıcı drama yöntemiyle ilköğretim 5. sınıf öğrencilerine yaratıcı yazma etkinlikleri yaptırarak öğrencilerin yazma becerilerini geliştirmek amacıyla yapılmıştır.

Bu çalışmanın amacı; sanat uygulayıcılarının rollerine hazırlık aşamasında, dramatik ifadenin işlenişinde, yaratıcı drama yöntem ve tekniklerinden yararlanılmasının, sanatçıların kendilerini özgür kılmada, yaratıcılıklarının ortaya çıkmasında ve böylece de rejiye de katkıda bulunmalarına, role girme, kolay ve hızlı adaptasyonda, eserdeki dramatik ifadenin etkili şekilde aktarılmasında ve metni doğaçlamada başarılı olmalarının olanaklarının araştırılmasıdır. Çalışmanın hedeflediği kitle, öncelikle söz konusu sanat kurumunun bünyesindeki sanatçılardır. Bir bakıma, hizmet içi eğitimden bahsedilmektir. Opera ve bale yapıtları sahnelenmeye hazırlanırken sanatçılardan da eserle birlikte, yaratıcı drama tekniklerinden yararlanarak esere hazırlanabilmelerinin olanakları konu alınmıştır.

Çalışanların, ekip çalışmasının önemini ve faydalarını kavramalarını, ekip çalışması için gerekli becerilerini kazanmalarını sağlayabilmek amaçlanmıştır. İşletmelerde, işletme çalışanlarına, ekip halinde çalışma kavramı Yaratıcı Drama yöntemi ile anlatılmaya çalışılacaktır ve bu doğrultuda çalışmaları için motive olmaları sağlanacaktır. İşletme yöneticiler ve çalışanları ile 7 gün süre ile 3’er saatlik toplam 21 saatlik yaratıcı drama atölyesi gerçekleştirilmiştir.

Proje Adana ili Yüreğir ilçesi Yavuzlar İlköğretim Okulu’nda gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya, Adana Yavuzlar İlköğretim Okulu sabahçı devre 7. sınıf öğrencilerinden 16 kız, 16 erkek olmak üzere toplam 32 kişi katılmıştır. Öğrenciler 8 kız ve 8 erkek olmak üzere 16 kişilik iki gruba ayrılmıştır. 1. gruba, sınıf ortamında kullanılan geleneksel yöntemle, 2, gruba, bilinen yöntemlere yaratıcı drama yöntemi eklenerek dört işlem problemleri anlatılmıştır. Proje 29 Mart 2003 – 14 Haziran 2003 (12 hafta, 12 oturum, 35 ders saati) tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Projenin amacı, Yaratıcı drama yöntemi kullanarak, ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin dört işlem problemlerini çözme becerilerini geliştirmektir. Alt amaçlar olarak; yaratıcı drama yöntemini tanıma, işlem becerisini geliştirme, sayı ve şekillerle çalışmaya alışma, veri toplama ve tasnif etme, problem metnine uygun şekil ve şema çizme, düşünceleri matematik diliyle anlatma olarak belirlenmiştir.  

Özhim, Elçin Çoşkun. (2007). Okul Öncesi Dönemde Yaratıcı Drama Yöntemiyle Fen Eğitimi “Yeraltı Projesi”. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Bitirme Projesi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
 

İletişim becerileri eğitimi projesin temel amacı; ergenlere ağırlıklı olarak yaratıcı drama yöntemiyle iletişim becerileri kazandırmaktır. Ergenlerin içinde bulundukları dönemim karmaşıklığı, ergenin duygusal, sosyal ve devinişsel gelişimine katkıda bulunularak, yaşantılara dayalı, bir eğitimle bu becerilerin kazandırılması hedeflenmektedir. Yetişkinliği geçiş aşamasında yetişkin becerilerine hazırlık eğitimi de olabilecek, ilerideki sosyal ve özel yaşantılarında onların sürekli kullanabilecekleri, iletişim kurma, iletişimi sürdürme, kendini ifade edebilme, iletişim çatışmalarını çözebilme gibi becerileri kazanmaları hedeflenmektedir. Ankara ili Keçiören ilçesi Fatih Sultan Mehmet Lisesi Lise 1. sınıf ergen grubu ile 2002 – 2003 eğitim-öğretim yılı birinci dönemimde 8 hafta süre ile üçer saatlik yaratıcı drama çalışmaları yapılmıştır.