Yaratıcı drama, doğaçlama, rol oynama vb. tiyatro ya da drama tekniklerinden yararlanarak grup çalışması içinde, bireylerin bir yaşantıyı, bir olayı, bir fikri, kimi zaman bir soyut kavramı ya da bir davranışı eski bilişsel örüntülerinin yeniden düzenlenmesi yoluyla gözlem, deneyim, duygu ve yaşantıların gözden geçirdiği oyunsu süreçlerde anlamlandırılması canlandırılması olarak tarif edilir.(San, İnci, “Eğitimde Yaratıcı Drama”,Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt:23 Sayı2, Ankara, 1990.s.577)   

20.yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkmaya başlayan post-modern müzecilik anlayışında ise ziyaretçi ile tek yanlı değil karşılıklı ilişki kurulur; koleksiyonlardan çok  toplulukların gereksinimleriyle ilgilenilir Bekir Onur’a göre bu gün müze eğitimi, okullar için rehberli turlar düzenleme anlamını çoktan aşıp sergileri, atölye çalışmalarını, yayınları da içeren, sadece öğrencileri değil, aileleri, yetişkinleri de içine alan çok daha geniş bir etkinlikler bütünü haline gelmiştir. .Bu günün eğitim anlayışı, sonucu değil, sonuca götüren becerileri, etkinlikleri, deneyimi, yaratıcı potansiyeli vurguladığına göre müzelerde süreçler önem kazanmaktadır ve eğitim etkinlikleri keşfedici ve yaşantısal olmak zorundadır.(Atagök Tomur,“Müzecilikte Yeni Yaklaşımlarmlar”,  Müze Eğitimi  Seminerleri Akdeniz Bölgesi Müzeleri)

Müze pedagojisinin amaçları ise şu şekilde belirlenmiştir:

1-İnsanın değişen dünyaya uyum sağlamasına yardımcı olmak.,

2-İnsanların yaşadıkları dünyaya yabancılaşmasını engellemek,

3-Geçmişle şimdiki yaşamı arasında bağ kurmak,

4-Günümüz sorunlarına ve çatışmalarına anlayış kazandırma,.

5-Sergilenen objelerle insanlar arasında köprü kurarak, objelerin onların yaşantısı ile bütünleşmesini sağlamak.( Adıgüzel, Ömer, “Müze Pedagojisi ve Müzelerde Yaratıcı Drama ile Öğrenme Ortamı Oluşturma”Drama ve müze pedogojisi, 3. drama liderleri buluşması ve ulusal drama seminerleri Naturel Yayınevi,)

            Günümüzde ” Bilgi edinme, öğrenme nasıl olmalıdır?” Sorusuna yeni cevaplar aranmakta ve ezberci eğitimin yerine yeni bilgi edinme yöntemleri bulunmaya çalışılmaktadır.Günümüzde artık öğretmen odaklı eğitim yerine, öğrenci odaklı eğitimin yararları herkes tarafından kabul edilmekte ve bunun yaygınlaşması için çalışmalar yapılmaktadır.

Eldeki bilginin tek doğru olarak kabul edildiği dönemlerde bilginin aktarımı geçerli bir yöntem olabilir. Ancak günümüzde yaratıcı, sentez yapabilen, bilgisini yeni durumlar için kullanabilen bireyler istiyorsak, kavrayışa dayalı eğitime önem vermek gerekmektedir.